رویدادها و تازه‌ها

سلامت عمومی جامعه از مسئله اقتصادی هم ضروری‌تر است

سلامت عمومی جامعه از مسئله اقتصادی هم ضروری‌تر است

رحمان سیفی آزاد، نویسنده، تهیه‌کننده و مدیر مرکز امور نمایشی سیما، این روزها مسئولیت انتخاب و بررسی آثار تلویزیونی جشنواره فیلم سلامت را بر عهده دارد. او که اخیرا به سِمَت مدیریت بخش فیلم و سریال تلویزیونی جشنواره فیلم سلامت منصوب شده است، در حوزه سینما و تلویزیون تجربه قابل توجهی دارد. سیفی آزاد، تهیه‌کنندگی فیلم «خواب‌زده‌ها» و نویسندگی دو اثر «من مادر هستم» و «خواب‌زده‌ها» و نیز سابقه مدیریت فیلم و سریال شبکه یک و مدیریت گروه اجتماعی شبکه سه سیما را در کارنامه خود دارد.

به نظر شما چه‌قدر به مبحث سلامت در فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی توجه شده است و این مقوله چه‌قدر می تواند مورد توجه باشد؟ 

در حوزه سلامت، تلویزیون به فراخور شرایطی که در دست داشته است، آثار قابل توجهی تولید کرده است، ولی با توجه به توسعه شهری و مسائل پیچیده‌ای که به همراه داشته است، تولید آثار مرتبط با این مسائل جدید و توجه به سلامت عمومی نیز باید گسترش یابد و بیشتر به این مباحث توجه شود. به نظرم لازم است که بین وزارت بهداشت و صدا و سیما ضوابط و همکاری مداومی شکل بگیرد و این آثار در طول سال ساخته و تولید شوند و در اختیار مخاطب قرار بگیرند. این روند در درازمدت بر آگاهی‌بخشی مخاطبان تاثیر خواهدگذاشت. همچنین امکان خوبی فراهم خواهدشد تا آثار متعددی با نگاه پیش‌گیرانه ساخته و تولید شوند زیرا این نوع آثار آگاهی لازم و نوع برخورد و مواجهه با مسئله یا بیماری را ایجاد می‌کنند.

لزوم برگزاری جشنواره‌ای با عنوان «سلامت»، چیست و چنین جشنواره‌ای چگونه می‌تواند در راستای آگاهی‌بخشی به جامعه اثرگذار باشد؟

جشنواره سلامت در نخستین گام خود قرار دارد. برگزاری این جشنواره، سلامت اجتماعی جامعه را در کانون توجه قرار خواهدداد و خواسته یا ناخواسته، باعث ارتقای آگاهی عمومی خواهد شد. وقتی سلامت در کانون توجه قرار بگیرد، بده و بستان‌های قابل توجهی در جهت ایجاد سلامت عمومی صورت خواهد گرفت؛ بده و بستان‌هایی که اغلب جنبه پیش‌گیرانه دارند. این جشنواره می‌تواند برای طرح این مبحث، فرصت خوبی فراهم کند؛ ضمن این‌که چنین شرایطی توجه فیلم‌سازان و هنرمندان ما را به این مباحث جلب خواهدکرد و سرانجام، به افزایش تولید آثار اصیل و خوش‌پرداخت سینمایی و تلویزیونی منجر خواهدشد. در نتیجه، برگزاری جشنواره سلامت را اتفاق مبارکی می‌دانم که باید به دست‌اندرکاران آن به سبب توجه‌ آن‌ها به این مبحث تبریک گفت. در کشور ما خوشبختانه یا متاسفانه، مردم مسائل مهم و قابل توجهی را که در قالب جشنواره‌ مطرح می‌شوند، بهتر موردتوجه قرار می‌دهند. در واقع، در کشور ما تمرکز بر مضامین مهم و برگزاری جشنواره‌ها به منظور جلب توجه عمومی و تثبیت آگاهی عمومی، بهتر نتیجه می‌دهد. موضوع مهمی همچون سلامت که برای همه افراد جامعه امری ضروری و ملموس است، اگر در قالب جشنواره مطرح نشود، مورد توجه قرار نمی گیرد و تلنگر لازم را ایجاد نمی‌کند. موضوعات مختلف مرتبط با حیطه سلامت و روان در فضاهای شهری ضرورت دارند و اگر به آن‌ها توجه نکنیم، از آنها عبور خواهیم کرد و همین موارد روزی مسئله‌ساز خواهندشد. برای مثال، بسیاری از خانوارها با مسئله دیابت درگیر هستند و بسیاری از مردم می‌دانند که نباید بیش از حد از مواد قندی استفاده کنند اما همچنان نسبت به آن غفلت می‌ورزند و سلامت خود را به خطر می‌اندازند. امیدواریم این جشنواره بتواند در افزایش آگاهی عمومی اثرگذار باشد.

با توجه به این‌که تعداد سریال‌ها و فیلم‌های تلویزیونی بیش از شمار فیلم‌های سینمایی است، و با توجه به برد بیشتری که از حیث جلب مخاطب دارند، چه معیارهایی برای انتخاب مطرح هستند و اساس چه موضوعاتی در اولویت است؟

بخشی از روند انتخاب آثار، انتخاب مستقیم موضوعی است؛ یعنی فیلم‌هایی که به‌طور صریح به مباحث سلامت و روان پرداخته‌اند. معیار دیگری که برای انتخاب آثار، مورد توجه قرار داده‌ایم، توجه آن‌ها به مباحث سلامت عمومی است که مسائل مختلفی همچون سلامت خانواده، معنویت و سلامت روان را در بر می‌گیرد. توجه به همه شاخص‌های عمومی سلامت ملاک انتخاب ما است. برخی از آثار با آگاهی و شناخت به مسئله سلامت پرداخته‌اند و به‌طور قطع تاثیرگذاری قابل توجهی نیز خواهند داشت، اما در برخی دیگر از آثار به‌طور ناخواسته و بدون آگاهی لازم، چه در جامعه و چه در اندیشه فیلم‌ساز، موضوعی مطرح شده است که در حیطه سلامت قرار می‌گیرد. بر این اساس است که فکر می‌کنم جشنواره سلامت و تمرکز بر موضوع سلامت می‌تواند برکاتی به همراه داشته باشد و به توجه بیشتر و اصولیتر فیلم‌سازان و جامعه منجر شود.

با توجه به محدودیت‌های موضوعی تلویزیون، کدام مباحث بیشتر مورد توجه بوده است؟ کدام مباحث مهم سلامت باید بیشتر پرداخت شوند؟

یک‌سری از بیماری‌های خاص و خطرناک در جامعه وجود دارند که آگاهی جامعه درباره آن‌ها اندک است. آثار مختلف تلویزیونی تا جایی که توانسته‌اند، به این مسائل پرداخته‌اند اما از آن‌جا که آگاهی لازم در این زمینه کم است و تعامل لازم بین تلویزیون و وزارت بهداشت وجود نداشته است، شاخص‌های سلامت به درستی پرداخت نشده‌اند. در آثار مختلف تلویزیونی مباحث سلامت روان و خانواده و معنویت کم‌وبیش مورد توجه قرار گرفته است اما بخش‌های دیگر آسیب‌های اجتماعی که می‌توانند به عنوان شاخص سلامت مطرح باشند، کمتر مورد توجه بوده‌اند یا حتی ناخودآگاه در رده سیاه‌نمایی‌ها قرار گرفته‌اند و مورد غفلت واقع شده‌اند. اگر تعاملات لازم بین دو نهاد صورت بگیرد، بسیاری از سوءتفاهم‌ها رفع خواهد شد و نیز فیلم‌های اثرگذارتری تولید خواهند شد.

ظرفیت تداوم و تاثیرگذاری جشنواره سلامت را چه اندازه ارزیابی می‌کنید؟

سلامت عمومی جامعه و هشدارهای پیرامون آن از مسئله اقتصادی هم ضروریتر است و بعید است که مسئولان به اهمیت آن واقف نباشند. همین که آگاهی عمومی به مسئله سلامت افزایش یابد، بسیاری از هزینه‌های درمانی کاسته خواهدشد زیرا پیش‌گیری لازم صورت خواهد گرفت. گمان می‌کنم این جشنواره از آن نوع جشنواره‌هایی است که می‌تواند ادامه پیدا کند و مسئولان نیز با قوت آن را دنبال کنند.